ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΦΑΝΟΥΣ

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2008

proseyxh.jpg 

(Αγγελος Αγγέλου)

RSS Feed για αυτό το θέμα 2

aeriko1

ο/η AERIKO έγραψε
στις 11/12/2008 15:16


Ω Μεγάλο Πνεύμα, που τη φωνή Σου ακούω στους ανέμους
και που η πνοή Σου δίνει στους πάντες ζωή, εισάκουσέ με.
Σε Σένα έρχομαι ως ένα απ’ τα πολλά παιδιά Σου·
είμαι αδύναμος& είμαι μικρός& Χρειάζομαι τη δύναμη
και τη σοφία Σου.
Άσε με να βαδίσω στην ομορφιά και κάνε τα μάτια μου
πάντα να βλέπουν τ' άλικα και τα μαβιά ηλιοβασιλέματα.
Κάνε τα χέρια μου να σέβονται όσα έπλασες
και κάνε μου οξεία την ακοή, ώστε ν' ακούω τη φωνή Σου.
Κάνε με σοφό, ώστε να εννοώ αυτά που στον λαό μου δίδαξες
και τα μαθήματα που έκρυψες σε κάθε φύλλο και σε κάθε πέτρα.
Ζητώ σοφία και δύναμη,όχι για νά 'μαι ανώτερος των αδελφών μου, αλλά για να μπορώ να πολεμώ τον πιο μεγάλο μου εχθρό, τον ίδιο εμένα.
Δώσε να είμαι πάντα έτοιμος να παρουσιαστώ ενώπιόν Σου
με χέρια καθαρά και μάτι ευθύ,ώστε η ζωή σαν σβήνεται και ξεθωριάζει ηλιοβασίλεμα ίδια, το πνεύμα μου νά 'ρθει σε Σένα
χωρίς ντροπή. "Ινδιάνικη προσευχή"

Όμορφο απόγευμα Αιθέριε με πολλές ανάσες στιγμές.! :)

aether

ο/η ÆTHER έγραψε
στις 12/12/2008 10:11


Τι θ'απογίνεις, Θεέ, όταν εγώ χαθώ;

αγγείο Σου είμαι (κι όταν σπάσω;)

ποτό Σου είμαι (κι αν χαλάσω;)

χωρίς εμένα, χάνεις το νόημά Σου.

ασχολία Σου, περιουσία Σου, εγώ.

Μαζί μου θα χαθεί ο Οίκος, ξέχειλος από

λόγια, θερμά κι ευγενικά, που για Σένα αντηχούν

τα πόδια Σου τα κουρασμένα, πια δε θα φορούν

τα βελούδινα σανδάλια, πού'μαι εγώ.

Ο μακρύς μανδύας Σου γλυστρά, πέφτει στη γη.

Το βλέμμα Σου, που η θερμή μου παρειά,

σαν μαξιλάρι, το γέμιζε με θαλπωρή,

θά 'ρχεται, μάταια θα μ' αναζητά,

κι όταν ο ήλιος κρύβεται, στην αγκαλιά

λίθων παράξενων, θα γέρνει για ν'αναπαυτεί.

Τι θ'απογίνεις, ω Θεέ; Ανησυχώ, πολύ.

(Reiner Maria Rilke)

Καλημέρα αιθερολάμνο Αερικό,πίσω απο τα σύννεφα κρύβεται Ηλιος...
ας παίξουμε λιγο με τις αστραπές.

Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ

Έχετε λογαριασμό στο Pathfinder;

Δέν επιτρέπεται η χρήση HTML tags για τα σχόλια αυτού του blog