ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ
Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2008
Λάμνουν στο αίμα μας νεανικές φρεγάδες
Που φρεσκοπλένουν κάθε αυγή τον άνεμο
Πόσα πλατάνια ονειρευτήκαμε
Με το οξυγόνο της αγάπης
Πόσες κρήνες με αλλόφρονα μηνύματα
Να θρυμματίζονται στην αιχμή του ύπνου
Τα κεντημένα επιφωνήματα στα χέρια μου
Εχέμυθη λιτανεία των άστρων
Τα κλείθρα της γαλάζιας θύρας που άνοιξε
Παντού πουλιά με ανοιχτούς ύπνους
Πετούν τα φτερά τους
Διαλύθηκα σε πουλιά
Με το ένστιχτο του ανέμου
Χάθηκα στο χωρό της πλώρης
Που αντιφεγγούσε στα βαθειά νερά
Οι εσπερινοί περίπατοι στ' αστέρια
Πέφτουν διαμάντια στην παλάμη της αυγής
Αγαπημένο πρόβλημα του στήθους μου
Εαρινό φτερούγισμα της ηλιαχτίδας
Που ράισες την ηρεμία της γης
Κι από τις πορφυρές ραγισματιές
Πετάγονται χίλια ουράνια τόξα.
(Δ.Π. Παπαδίτσας)
Aether